در زیرگفتگوی داگلاس فار، آرشیتکت و شهر ساز آمریکایی با یکی از شبکه های آمریکایی پیرامون پروژه شهرسازی سازگار با محیط زیست و مراحل پیشرفت آن تاکنون، آورده شده است که علاقه مندان میتوانند از آن ایده گرفت و پروژه هایی در سطح کوچیکتر و یا حتی وسیعتر تعریف کنند.
داگلاس فار، آرشیتکت و شهر ساز، مؤسس و مدیر عامل شرکت فار و شرکا، واقع در شیکاگو است که طراحی های معماری و شهر سازی این شرکت بر مبنای سازگاری با محیط زیست انجام می شود. فار به علاوه، ریاست مشترک کمیتۀ تخصصی شهر سازی نوین کنگره، ریاست کمیتۀ محیط زیست شیکاگو، وابسته به انجمن آرشیتکت های آمریکا، و نیز مدیریت کمیتۀ اصلی توسعۀ محلات شهری وابسته به پیشتازی در صرفه جویی انرژی و طراحی محیط زیستی (LEED) شورای ساختمان سازی سبز آمریکا را به عهده داشته است.
شهر سازی سازگار با محیط زیست، یعنی ایجاد محلات مسکونی متراکم، قابل پیاده روی و مجهز به وسایل نقلیۀ عمومی است که زیر بنا و تأسیسات آن از لحاظ مصرف انرژی و آب کم مصرف و ساز گار با محیط زیست باشد.
وقتی یک ساختمان سبز طراحی می شود، همان مقدار هزینه صرف می شود که برای یک ساختمان سنتی نیاز به صرف هزینه است، اما به روشی دیگر و با نتیجه ای بهتر. گاهی باید اضافاتی را پرداخت. اما اطمینان خواهید داشت که ساختمانی با مصرف آب یا برق کمتر را ساخته اید، و شاید هم هر دو، و می توان با گذشت عمر ساختمان یا بلکه زود تر، هزینه های اضافی را درآورد.
وقتی یک محلۀ مسکونی سازگار با محیط زیست طراحی و ساخته می شود، می توان برای جزئیات خاص آن پول کمتر و یا بیشتری صرف کرد و با ایجاد تغییرات گوناگون، طرحی را ارائه داد که پاسخگوی انتظارات خریدار باشد. اما تحلیل هزینه- منفعت آن باید شامل منافع عمومی هم بشود. هدف نهایی ساختمان سازی سبز ایجاد واحد های خودکفاست: تولید و استفادۀ مجدد از منابع، در عوض بلعیدن انرژی و منابع عمومی. این موضوع به نوبۀ خود شرایط مناسبی برای کاستن از ابعاد خدمات عمومی پدید می آورد. این موقعیت ها، در طراحی یک سیستم شهری سازگار با محیط زیست، مرتبأ افزونی می یابد.
