ماهواره بین المللی بالا آمدن سطح آب را زیر نظر خواهد گرفت
|
|
واشنگتن – ماهواره ای که در 15 ژانویه ۲۰۰۹ از پایگاه هوایی وندنبرگ در کالیفرنیا به فضا پرتاب خواهد شد به دانشمندان کمک خواهد کرد تا بالا آمدن ها سطح دریاهای جهان را بهتر زیر نظر گرفته و درک کنند، گردش اقیانوسی و ارتباط های آن با آب و هوا را مطالعه کنند و پیش بینی های وضعیت هوا و جو را ارتقا بخشند.
"مأموریت نقشه برداری از سطح اقیانوس ها"(OSTM) (1)، که جیسون 2 هم نامیده می شود، تلاش مشترکی میان ناسا، سازمان ملی اقیانوسی و جوی (NOAA)(2) ، مرکز ملی مطالعات فضایی (CNES) (3) فرانسه و سازمان اروپایی بهره برداری از ماهواره های کیهان شناسی (EUMETSAT) (4) است.
این مأموریت، ثبت مداوم اندازه های ارتفاع سطح دریا را، که در سال 1992 توسط مأموریت مشترک توپکس/پوزیدون(5) ناسا و سازمان فضایی فرانسه شروع شد، برای دهه بعد تمدید خواهد کرد. این مأموریت در سال 2001 نیز توسط مأموریت جیسون 1 ناسا و سازمان فضایی فرانسه تمدید شده بود. این ماهواره همچنان روندهای بالا رفتن سطح دریا را، که یکی از مهم ترین پیامدها و نمایه های تغییر آب و هوای جهانی است، زیر نظر خواهد داشت. اندازه گیری های توپکس/پوزیدون و جیسون 1 نشان می دهند که میانگین سطح دریا از سال 1993 تا کنون به میزان نزدیک به 3 میلیمتر در سال یعنی دو برابر میزان تخمین زده شده از گیج های جزر و مد در قرن گذشته، افزایش یافته است. اما 15 سال اطلاعات برای تعیین جریان های دراز مدت کافی نیست. "اطلاعات به دست آمده از این مأموریت جدید به دانشمندان اجازه خواهد داد تا تغییر سطح دریا در جهان را همچنان زیر نظر داشته باشند و الگوهای پیش بینی کننده کنونی در این رشته پژوهشی از درجه بالایی از عدم قطعیت برخوردارند."
این اطلاعات، درک از تغییر آب و هوا در جهان را گسترش خواهد داد
سیستم سنجش بسیار دقیق ارتفاع اقیانوس، که توسط ناسا و سازمان فضایی فرانسه ابداع شده است، ارتفاع سطح دریا را نسبت به مرکز زمین با دقت نزدیک به 3.3 سانتیمتر اندازه گیری می کند. این اندازه گیری ها، که نقشه برداری از سطح اقیانوس نام دارند، اطلاعاتی را در مورد سرعت و جهت کنونی اقیانوس برای دانشمندان فراهم می آورند.
چون میزان حرارت اقیانوس به شدت بر ارتفاع سطح دریا تأثیر می گذارد، ارتفاع نیز می تواند نشان دهد که حرارت اقیانوس در کجا ذخیره شده است. ترکیب کردن اطلاعات در مورد جریان و ذخیره حرارت اقیانوس، کلید درک تغییرات جوی در جهان است.
OSTM/جیسون 2 سوار بر یک راکت "ائتلاف پرتاب متحد دلتا 2" (7) فراهم شده توسط ناسا، به فضا پرتاب خواهد شد. این ماهواره 10-15 کیلومتر زیر مدار جیسون 1 که در ارتفاع 1336 کیلومتری قرار دارد، به مدار وارد خواهد گشت. OSTM/جیسون 2 از پرتاب کننده های کمکی برای بالا بردن خود به میزان ارتفاع مداری جیسون 1 استفاده کرده و با فاصله نزدیکی، پشت سر ماهواره پیش از خود به حرکت در خواهد آمد. این دو فضاپیما در یک خط پرواز کرده و اندازه گیری های تقریبا همزمانی را انجام خواهند داد.
این مأموریت که شامل دو فضاپیما است، میزان اطلاعات جمع آوری شده را به میزان دو برابر افزایش داده و در نتیجه، الگوهای جزر و مد در دریاهای ساحلی و کم عمق را بهتر خواهد کرد و به پژوهشگران کمک خواهد نمود تا جریانات دو طرفه اقیانوس را بهتر درک کنند. مأموریت OSTM/جیسون 2 دست کم برای فعالیت طی مدت سه سال طراحی شده است.
آزمایشگاه نیروی محرکه جت این کار را برای اداره کل مأموریت علمی ناسا مدیریت می کند. پس از کنترل کامل فضا پیما در مدار، مرکز ملی مطالعات فضایی فرانسه عملیات و کنترل را به سازمان ملی اقیانوسی و جوی منتقل خواهد کرد. سازمان ملی اقیانوسی و جوی و سازمان اروپایی بهره برداری از ماهواره های کیهان شناسی اطلاعات حاصله را تولید، بایگانی و توزیع خواهند نمود.
اطلاعات بیشتر در تارنمای ناسا قابل دسترس می باشد
http://www.nasa.gov/ostm
|
پنجشنبه 30 خرداد ماه سال 1387
|
13
نظر
|
|
| |
